กู's profileชิวิตหลัง_ความตายPhotosBlogListsMore Tools Help

ชิวิตหลัง_ความตาย

ชีวิตไม่สิ้นก้อดิ้นกันไป

My Custom Part

กู มุก

Occupation
Location
Interests
ชีวิตกูคือชีวิตกูไม่ใช่ชีวิตใคร

KU

Thanks for visiting!
Please wait...
Sorry, the comment you entered is too long. Please shorten it.
You didn't enter anything. Please try again.
Sorry, we can't add your comment right now. Please try again later.
To add a comment, you need permission from your parent. Ask for permission
Your parent has turned off comments.
Sorry, we can't delete your comment right now. Please try again later.
You've exceeded the maximum number of comments that can be left in one day. Please try again in 24 hours.
Your account has had the ability to leave comments disabled because our systems indicate that you may be spamming other users. If you believe that your account has been disabled in error please contact Windows Live support.
Complete the security check below to finish leaving your comment.
The characters you type in the security check must match the characters in the picture or audio.
kueang  
Photo 1 of 15
September 12

ที่อยู่ของหัวใจ

เมื่อสติไม่ยั้งคิด ร่างกายก็เผลอไผล
บางทีการปล่อยไหลกับชีวิตก็ทำให้เราค้นพบความต้องการของตนเอง 
ฉันเริ่มไม่แน่ใจว่าสิ่งที่กายรับรู้ได้นั้น มันคือสิ่งที่หัวใจต้องการจริงๆหรือไม่?
ห้องกว้าง เตียงใหญ่ อุณหภูมิพอเหมาะ
ฉันซุกกายอยู่ใต้ผ้าห่มอุ่น แต่หัวใจกลับเบาหวิว
"เป็นไปได้ไหมว่า ที่ผ่านมาเราไม่เคยหาที่อยู่ให้หัวใจ"
ใช่!มันอาจเป็นไปได้...และคงเป็นไปแล้วสำหรับหัวใจฉัน
มีเพียงที่อยู่ทางกาย แต่หัวใจกลับหาพื้นที่ให้ความอบอุ่นไม่ได้
อ้อมกอดที่เดียวดายของชายที่กำลังอยากคุ้นเคย
ฟังแล้วเศร้าพิลึก หัวใจฉันกำลังตกผลึกอยู่ด้วยคำว่า "ด้านชา"
ด้านชา-ไร้ซึ่งอารมณ์และความรู้สึก
ร่างกายและหัวใจฉันมันสัมผัสได้เช่นนั้น
มนุษย์เป็นสัตว์เลือดอุ่น สามารถรักษาอุณหภูมิร่างกายให้คงที่ได้
แต่สิ่งหนึ่งที่สัตว์เลือดอุ่นอย่างฉันทำไม่ได้คือ
การรักษาอุณหภูมิของหัวใจให้คงที่
อย่าโอบกอดฉันเลยคนดี หากเธอไม่ได้คิดอะไร
เพราะฉันไม่ใช่ตุ๊กตาที่มีหัวใจไว้ไขลานเล่น
 
 
May 16

ชอบ

เพลงเพราะกูชอบ
 
 
เหนื่อย
 
รักพวกมึงนะ
February 10

ลองๆ

 
 

Menu:

ไม่มีอารายแค่กูลอง แหะๆ

 

ไปพระอาทิต

วันนี้คือวันนี้กูจะไปพระอาทิต ตอนนี้รอเวลาอยู่ว่าจะได้ไปเมื่อไหร่ ว่างๆก้อเลยมานั่งอัพเปสไม่มีอารายเรื่องของเรื่องคือกูจะลอง กรอบเลื่อนอันนี้นี่แหละอยากรู้ว่าทำออกมาแล้วจะดีแค่ไหนแต่มันก้อดีได้แค่นี้แหละมึงๆทั้งหลาย วันนี้เป็นเหี้ยอารายก้อไม่รู้กูเหนื่อยฉิบหายเลย นอนตื่นมาก้อเหนื่อย หิวก้อหิว แต่ไม่มีคนกินข้าวด้วย โดนทิ้ง!!!! หิหิ บ้าไปละอยากดู NANA เร็วๆจัง เค้าบอกว่าภาค 2 จะเข้าละ กูแม่งเตรียมตัวตั้งแต่วันนี้ ละ เยท!!!! อยากดูเร็วๆโว้ย แค่นี้แหละไปละ บะบาย

 
.
.
January 11

พอยัง

เหนื่อยมั้ยกับรักที่ต้องตามหา เหนื่อยมั้ยที่ต้องคอยถามตัวเอง
ถามคนอื่นหรือใครๆ ทำไม ทำไมว่ะ ทำไมกูถึงช่วยอะไรมึงไม่ได้เลย
ทำได้แต่บอกว่ามึงว่ามึงจะไปคิดอะไรว่ะมึงจะไปแคร์ทำไมเค้าเคยแคร์มึงมั้ย
เหี้ยเอ้ยกูจะรู้ได้ไงว่ะว่ามึงรู้สึกยังไงแต่ที่รู้ก็คือมึงบ่นถึงเค้าให้กูฟังทุกวันเลย
แล้วเค้าก้อไม่ได้รับรู้อารายง๊อกฉิบหายสงสารมึงว่ะ
เบื่อว่ะอยากหนี อยากไปไกลๆ เหนื่อยสงสารตัวเอง
ปลอบคายก้อไม่เป็น ปลอบตัวเองก้อไม่ได้ เซ็ง
สู้ๆโว้ย อย่าไปท้อ ฉิบเป็นเหี้ยอาราย
กูบอกไว้แล้วถ้ายังไม่ สามสิบ กูอยู่กับพวกมึงเสมอ
ขอแค่ให้กลับมาหากู (พิมพ์ไปพิมพ์แล้วอยากร้องไห้)เหอะๆ
มีเรื่องจะเล่าว่ะกูเจอคนๆนึงแม่งเลี้ยงงูด้วยสาดบอกชอบ
กูไม่รู้จะว่าเค้าแปลกหรือวิปริตดีว่ะแต่ก้อดีเถื่อนดีปล่อยให้
แม่งเลี้ยงไปเหอะสักวันพันคอตายแน่มึง (อะล้อเล่น)
เดี๋ยวกูจะตายสะก่อน  วันนี้แม่งไปเป็นแบบให้ไอ้ไปซ์สัดกูก้อไม่เคย
ให้กูทำแต่อารมณ์เหงาอยู่นั้นแหละแล้วหน้าอย่างกูแม่งทำได้ว่างั้น
เลยทำรูปมันเสียไปรูปนึงขอโต๊ดน่ะไอ้ไปซ์กูไม่ได้ตั้งใจแต่เจตนานิดนึง(แหะๆ)
กว่าจะได้กลับตีนกูแดงหมดเลยเบื่อว่ะแม่งรองเท้ากัด แต่ก้อสมควรง่ะซื้อมาเอง
ขอเสนอว่า ห้าสิบบาทคร่ะทุกคน แต่แม่งกัดตีนกูฉิบหาย
อย่าน้อยกูจะได้จำไว้ว่าอย่าซื้ออีก ใช่มั้ย มุกดา
สุดท้ายและท้ายสุด
*บอกกับตัวเองว่าอย่าไปยอมใจ (ใจตัวเอง)
*เข้มแข็งแล้วความอ่อนแอจะหายไป เย้ๆ
*เบื่อพวกมีความสุขว่ะ อารมณ์ไม่ดี
*สุดท้าย รักทุกคนคร่ะ 
 
 
December 21

ก้อดี

สอบเส็ดแล้ววิชาแรกเหนื่อยฉิบทำก้อไม่ได้แต่ก้อขำๆๆว่ะกูชินละ
เมื่อวานอีนุ่นชวนไปเที่ยวโอ้โฮพระเจ้าคนโคตรเยอะที่เต้นเหลือเต็มง่ะอารมเสียสุดๆๆๆแต่ก้อขำๆว่ะกูสามารถอยู่แล้วแหละ
ไปตอนสี่ทุ่มแม่งตำรวจลงบอกห้ามสั่งเหล้าข้างใน เพื่อ!!!!!! สรุปกูไม่ต้องกินอารายเลยว่างั้น ดีๆๆ
เต้นดิบๆๆเหนื่อยฉิบหายร้อนก้อร้อนเหงื่อแตกน้ำแทบท่วมร้าน(อีเว้อ)เหะเหะ
ก้อไม่มีอารายมากหลอกเหมือนเดิมๆทุกวันหลังจากนั้นก้อกลับกัน ฮิ้วๆๆ
*เศร้าสุดๆไม่เคยคิดว่าจะเป็นแบบนี้แต่ชั่งมันเหอะมันคงไม่ดีไปกว่านี่แล้วแหละ
*เราจะเข้าใจละกัน
 
 
คุณเพื่อนสอบเส็ดไปเที่ยวกันกลับบ้านกูเหงาแน่นอน ไปกันนะ